21 de abr. de 2017

Visita á RAG

Visita á sede da Real Academia Galega

      A creación da Real Academia Galega data do 4 de setembro de 1905, aínda que a inauguración oficial foi o 30 de setembro de 1906 nun salón da Reunión Recreativa e Instrutiva de Artesáns. Na súa creación participan dúas correntes. Unha arredor de Manuel Murguía, a cal coninuaba co Rexurdimento e co Rexionalismo; e a Asociación Iniciadora e Protectora da Academia Galega, que xurdiu en Cuba e tiña como obxectivo a unidade do galego.
     A Real Academia Galega vive un período de esplendor durante a presidencia de Murguía, entre 1906 e 1923. Nesta época celébranse actos culturais e comezará a elaboración do dicionario en 1912.
     Entre 1923 e 1936, a RAG vive unha boa etapa coa unión de importantes figuras da Xeración Nós (Vicente Risco, Castelao, Otero Pedrayo...) e a axuda económica da Asociación Iniciadora e Protectora da Academia Galega de Bos Aires. A RAG tivo que superar a morte do sucesor natural de Murguía, Salazar, o mesmo ano do seu nomeamento.
     Entre 1942 e 1977 vive uns anos escuros debido á ditadura e estivo a piques de desaparecer. Aínda así continuou e en 1963 crea o Día das Letras Galegas, conmemorando o centenario da publicación de Cantares Gallegos
     Entre 1977 e 1997 créase o Seminario de Lexicografía e o Seminario de Sociolingüística. Ten lugar tamén o Acordo Ortográfico de 1982, o recoñecemento á Real Academia Galega na Lei de Normalización Lingüística e o traslado á actual sede na Rúa Tabernas 11.
     Nestes últimos anos, a RAG ten como obxectivo a implicación na defensa da lingua e cultura galegas.
      A Real Academia Galega está formada a 6 de abril de 2017 por:
Presidente: Víctor Fernández Freixanes.
Secretario: Xosé Henrique Monteagudo Romero.
Vicesecretario: Andrés Torres Queiruga.
Tesoureira: Marilar Aleixandre.
Arquiveira-Bibliotecaria: Fina Casalderrey Fraga.
Membros: Xesús Alonso Montero, Rosario Álvarez Blanco, Xosé Luís Axeitos Agrelo, Xosé Ramón Barreiro Fernández, Darío Xohán Cabana Yanes, Francisco Díaz-Fierros Viqueira, Francisco Fernández Rei, Andrés Fernández-Albalat Lois, Xesús Ferro Ruibal, Xosé Luís Franco Grande, Salvador García-Bodaño Zunzunegui, Manuel González González, Bernardino Graña Villar, Margarita Ledo Andión, Ramón Lorenzo Vázquez, Luz Pozo Garza, Xosé Luís Regueira Fernández, Manuel Rivas Barrós, Euloxio Rodríguez Ruibal, Pegerto Saavedra Fernández, Antón Luís Santamarina Fernández, Xohana Torres Fernández e Ramón Villares Paz.

      A visita é importante porque imos visitar a sede da principal institución encargada da defensa da nosa lingua e cultura. Ademais, imos ver distintos edificios que tiveron un papel relevante na nosa historia, como o lugar onde tivo lugar a fundación das Irmandades da Fala ou a Fábrica de Tabacos.

      O venres 31 de maio de 2017 fixemos unha saída na que os alumnos de 1º de Bacharelato, xunto a tres profesores, visitamos a sede da Real Academia Galega e diversos edificios e monumentos relevantes para a nosa cidade e cultura.
      Ás 9:03 (segundo o meu reloxo) saímos do instituto. O primeiro sitio no que paramos foi a Fábrica de Tabacos, xusto ás 9:10. Este edificio fora inaugurado no século XVIII, pero ese era o día da súa inauguración como edificio xudicial. Este foi o lugar de traballo de Amparo, a protagonista da novela naturalista La Tribuna, escrita por Emilia Pardo Bazán.
      Ás 9:36 vimos o edificio no que se fundou a Editorial Nós, na Rúa Real, 36. Na fachada había unha placa en conmemoración do centenario do nacemento de Ánxel Casal, o seu fundador.
      Ás 9:42 chegamos á Rúa Rego de Auga. 38. Esta fora a localización da Librería Aldao, o lugar no que Antón e Ramón Vilar Ponte fundaron as Irmandades da Fala en 1916. Esta librería tamén fora un punto de reunión da Cova Céltica.
      Ás 9:50 pasamos pola Plaza do Humor, onde había bustos de grandes personaxes da literatura galega como Wenceslao Fernández Flórez, Vicente Risco ou Julio Camba e bancos con esculturas de pedra de Álvaro Cunqueiro e de Castelao.
      Ás 10:02 entramos na sede da RAG e puidemos ver, un pouco cara á esquerda, o mapa feito por Fontán. Este mapa foi creado aplicando a trigonometría e foi o primeiro mapa en España en empregar métodos científicos para ser creado. Tras unha breve espera, o grupo dividiuse e a metade na que estaba eu subiu as escaleiras para ir á terceira planta do edificio, onde está a sala de lectura (a cal ten máis de cen anos de antigüidade). Antes de entrar na sala vin un busto de Aldao, o propietario da biblioteca que viu nacer as Irmandades da Fala. No edificio está almacenada a colección de libros que pertenceran a Emilia Pardo Bazán, que foron doados á Real Academia Galega xunto ao edificio. Nesa planta tamén hai hemeroteca e destaca a revista Fondo Galego. As obras almacenadas na biblioteca foron publicadas entre os séculos XVI e XXI. Na biblioteca teñen expostas obras de Carlos Casares, entre as que hai traducións coma a de O principiño. A directora da biblioteca dixo tamén que teñen gran parte das obras dixitalizadas. Despois ensinou o dicionario de 1990, que era o primeiro que estaba completo e nun único libro, e unha das partes do primeiro dicionario da RAG. Este dicionario tiña 26 cadernos, pero só chegaron ata a palabra cativo. Estes libros estaban nunha mesa na que ademais había un libro de temática relixiosa publicado no século XVII e no que se levaba a cabo a primeira descrición grande de Galicia, unha primeira edición de Cantares Gallegos e outra primeira edición de Memorias dun neno labrego. O primeiro destes é un libro pequeno, de pasta dura e co nome no lombo. As páxinas son de cor vermella se se mira estando pechado. O libro do século XVII que estaba sobre a mesa tiña manchas de humidade, pero os peor conservados eran os do século XIX, debido á popularización do libro nesa época (o que faría que disminuíse a calidade das follas para aforrar custos).
      Despois disto fomos de volta á planta baixa e entramos no salón de actos. Esta era unha gran sala na que había retratos de case todos os presidentes da RAG ao longo da historia e de Rosalía de Castro. O salón era o lugar no que se propoñen os dicionarios de uso. O home que nos falaba alentounos a suxerir o engadido de palabras que non estivesen recollidas no caso de que atopásemos algunha. Nesta sala falounos da historia da Real Academia Galega a través dos seus presidentes e do Día das Letras Galegas. Este día comezouse a celebrar o 17 de maio de 1963 como conmemoración do centenario da publicación de Cantares Gallegos. Este día faise unha oda en honor a Rosalía por distintos lugares. No salón de actos as decisións tómanse por consenso.
      No salón dixéronos que o que acabara de ser nomeado novo presidente fora director de Galaxia e das distintas seccións que hai: literatura, lingua, sociolingüística (hai un atlas que fala sobre a saúde da lingua en distintos lugares), gramática...
      Ás 10:55 chegamos á primeira planta do edificio para visitar a casa-museo de Emilia Pardo Bazán. Neste lugar, as explicacións veñen da man da mesma persoa que falara no salón de actos. Di que Emilia Pardo Bazán viviu na segunda metade do século XIX e a principios do século XX. Nesa época había moito analfabetismo, pero a súa nai ensinoulle a ler. O seu pai dicía frecuentemente que non poden existir dúas morais para dous sexos. Ela naceu nunha familia adiñeirada e vivía na parte alta da cidade. Os seus pais tiñan pensado que tivese un titor persoal (que lle ensinase a ler, escribir, modais...), pero a Lei Moyano de 1858-59 permitía a escolarización de nenos e nenas sendo novos, polo que non foi necesario.
      A alta sociedade tiña medo pola revolución das cigarreiras (destruiron a maquinaria polos despidos) e a súa familia moveuse a Madrid.
      Emilia Pardo Bazán dicía que aprendeu a ler na terceira planta da súa casa. Con 13-14 anos publicou poemas e con 16 anos publicou o seu primeiro relato.
      Casou con José Quiroga, quen estudou leis. Ela tivo unha etapa naturalista, inspirada nos franceses, pero ao seu home non lle gustaba porque era carlista. No ano 1893 escribiu La Tribuna, que era unha obra naturalista inspirada na vida das cigarreiras da Fábrica de Tabacos. Ela foi á fábrica para informarse. Lavaba ao seu fillo para gañarse a confianza das cigarreiras. O seu home quixo que ela se retractase da súa obra, pero ela non o fixo e quixo separarse del, aínda que era católica.
       Emilia levaba pouco tempo en Madrid cando xa empezou a aparecer o seu nome en todo tipo de publicacións.
      O edificio foi doado á RAG por Blanca, a derradeira herdeira directa de Emilia Pardo Bazán, coa condición de que houbese na primeira planta unha casa-museo adicada á súa nai.
      A persoa que guiaba a nosa visita á RAG continuou falando de Marineda (cidade na que se ambienta La Tribuna). A obra naturalista de Emilia Pardo Bazán tiña, como é propio da corrente, moitas descricións de A Coruña (Marineda está inspirada en A Coruña). Émile Zola chegou a criticar a obra de Emilia Pardo Bazán por ser ela unha naturalista literaria exclusivamente (ela era católica). A obra desta autora abrangue moitos temas. A súa obra referente é Los pazos de Ulloa, aínda que tamén se nos falou de La Dama Joven, Insolación e Memorias de un solterón.
      Ela abriu as portas do Ateneo de Madrid e foi a súa primeira socia. Tamén mandou unha solicitude para entrar na RAE, mais lle dixeron que as mulleres non tiñan cabida nesa institución.
      Despois disto fomos a outra sala na que estaban expostas as súas obras e unha reprodución dun traxe de recibir.
      A continuación entramos nunha nova sala, máis pequena e cunha recreación do seu lugar de traballo. Nesta habitación hai un retrato que lle fixo a súa nai cando ela tiña dezaseis anos. Hai unha ventana pola que se ve a Igrexa de Santiago, onde hai dúas esculturas con libros na cabeza e que ela humanizou nun relato. Cando acabou de falar, esa persoa dixo que se chamaba Manu. Ás 11:37 saímos da sede da RAG.
      A partir de entón e ata as 12:20, tivemos un descanso no que puidemos camiñar libremente pola zona ou tomar algo.
      Xa rematado o descanso, entramos na Colexiata de Santa María do Campo, que estaba xusto diante da Casa Cornide, propiedade dun escritor ilustrado do século XVIII.
      Ás 12:35 pasamos por diante do Convento de Santa Bárbara, un convento de clausura de monxas clarisas.
      Ás 12:41 visitamos o xardín de San Carlos, que tiña unha placa que amosaba unhas palabras escritas por Rosalía de Castro. No xardín había bastantes arbustos e no medio del estaba a sepultura de Sir John Moore. Mentres estabamos aquí comezou a chover.
      Máis tarde pasamos pola Fundación Luís Seoane, onde se expoñen normalmente obras de arte. Cada vez chovía máis, polo que tivemos que nos refuxiar baixo un edificio. Cando a chuvia amainou continuamos coa excursión cara aos Xardíns de Méndez Núñez. Aquí había esculturas na honra de figuras da cultura galega como Emilia Pardo Bazán, Eduardo Pondal, Concepción Arenal... Ao ver a escultura en conmemoración de Concepción Arenal e ler a placa, observei que aparecía un nome que xa se repetira en varios lugares. Trátase dun antigo presidente da RAG e alcalde de A Coruña, Manuel Casás Fernández. O seu nome fora citado na RAG e aparecera en bastantes monumentos dos que visitaramos. A partir de isto, deduzo que a súa alcaldía foi un período de reivindicación da cultura galega.
      Dende este punto, a xente comezou a marchar cara ás súas casas ou ao instituto. Algúns colleron un autobús para volver ás súas casas, outros foron separándose (indo por diferentes rúas) e ao final chegamos ao I.E.S. Fernando Wirtz Suárez ás 14:05, aproximadamente.
      A excursión foi útil porque vimos como son as instalacións da Real Academia Galega, a principal defensora da nosa lingua. Tamén aprendimos sobre Emilia Pardo Bazán, que é unha autora que estudamos este ano no naturalismo en Literatura en Lingua Castelá.

20 de abr. de 2017

Crónica da visita cultural á Real Academia Galega

Este non era un venres como os demais. Nin sequera tivemos que entrar en clase. Achegábanse as nove da mañá e esperábamos aos nosos compañeiros que si que entraran había case media hora. Saimos ás nove cara a Fernández Latorre, onde paramos a ver a antiga fabrica de tabacos dende a distancia ( e tomamos a primeira foto de grupo con esa construción de fondo). Xa pasadas as nove e media, chegamos a rúa Real, onde camiñamos ate o número 36, onde puidemos observar a placa que recorda que naquel lugar fundouse no ano 1927 a editorial Nós. Tras unha volta chegamos ate o número 43 da rúa Franxa, onde outra placa lémbranos que alí fundouse a primeira das Irmandades da Fala o 18 de maio de 1916. Pasadas ás dez, chegamos ao número 11 da rúa Tabernas e principal motivo da nosa saída: a sede da Real Academia Galega e a casa museo de Emilia Pardo Bazán.

 A Real Academia Galega ,inaugurada o 30 de Setembro de 1906, tivo a súa sede na Rúa Rego de Auga ata o 1920. Nese ano, por falta de espazo, trasladouse ao edificio do concello e alí estivo durante 58 anos. Despois no ano 1978, cambiou a súa sede, que pasou a ser este edificio que visitamos hoxe, onde ademais comparte edificio coa casa museo de Emilia Pardo Bazán. A sede tamén conta cunha sala de consulta na que existen biblioteca, hemeroteca e un Arquivo.

Alí amosáronnos a biblioteca, onde podes consultar entre numerosos libros escritos en galego, usar o seu wifi e o ordenador para facer consultas, etc.

Abaixo, no salón de actos, vimos o lugar onde se reúnen os membros da RAG, que está decorado con retratos de todos os presidentes históricos da RAG, Manuel Murguía, Andrés Martínez, Domingo García-Sabell, etc. dos que nos falou o noso guía Manuel.

Despois por último pasamos a ver a casa museo de Emilia Pardo Bazán, onde a parte de ver a alta calidade de vida que puido levar por como é a súa casa, vimos cousas moi relacionadas coa súa obra a vez que o noso guía nos ía contando cousas sobre esta gran escritora galega. Aproximadamente ás 11 e media abandonamos a casa para dirixirnos a praza de Azcárraga, onde tivemos un rato libre para descansar.

Logo da pausa, fomos visitar algúns lugares da cidade vella, tales como a igrexa de Santiago e Santa María do Campo, o xardín de San Carlos, o Arquivo do Reino de Galicia e a fundación Luís Seoane. Alí paramos outro anaco, xa que desgraciadamente o clima non acompañou e deu en chover, e como iamos ben de tempo decidimos agardar baixo unha cornixa a que parase un pouco. Cando amainou, voltamos pola avenida da marina para chegar ao noso último destino: os xardíns de Méndez Núñez. Alí puidemos observar certos monumentos, como o de Emilia Pardo Bazán, Concepción Arenal, Manuel Murguía, etc. xusto antes de voltar ao IES a iso das 2 do mediodía. Estaba claro que non fora un venres típico, oxalá fosen todos así...

Alejandro Barreiro e Ismael Bello








14 de abr. de 2017


A nosa  visita  cultural


 O pasado venres 31 de maio, nós, as clases de 1º bacharelato do IES Fernando Wirtz, realizamos unha visita cultural á Real Academia Galega: institución situada na Coruña, cuxo obxectivo é o  estudo, defensa e elaboración das normas lingüísticas do idioma galego; así como, a fomentación da cultura autóctona da nosa comunidade.

Comezamos a excursión visitando a Fábrica de Tabacos, lugar no que se ambienta a novela La Tribuna, de Emilia Pardo Bazán: unha das escritoras máis importantes do século XIX e notable defensora dos dereitos das mulleres. A casa museo de Emilia atópase no mesmo edificio ca RAG, polo tanto, aproveitamos para visitala cunha guía. Alí, explicáronnos como o seu pai edúcaa cos valores dun home, criando así a unha muller imparable e transgresora, xa que escribe prosa tratando temas moi controvertidos. Debido a isto, Emilia é moi criticada, gañándose inimizade con outros autores do Rexurdimento coma Manuel Murguía.
Un dato curioso sobre a RAG, é que os seus membros votan no costurero que pertencía a Emilia Pardo Bazán; segundo eles, é unha tradición moi importante que vai perdurar no tempo.

No noso percorrido, tamén visitamos outros lugares relacionados ca etapa do  Rexurdimento galego a finais do século XIX e principios do XX: seguimos andando ata chegar á Rúa Real Nº36, onde en 1927, o escritor galeguista  Ánxel Casal funda a editorial Nós; da súa imprenta saen as significativas obras  A Nosa Terra e a revista Nós.
Adentrándonos na cidade vella, concretamente na rúa Riego de Agua Nº38, observamos a Librería Regional, a cal un día foi a sede da Xeración Nós. Aquí, intelectuais coma Eduardo Pondal e Manuel Murguía, reúnense para falar de temas políticos, filosóficos, etc. conformando así, a Cova Céltica.
Máis tarde, moitos dos membros pertencentes a este faladoiro fundan as Irmandades da Fala, cuxo obxectivo e defender e normalizar o galego; achegámonos  á rúa Franxa para observar a súa placa.

            A seguinte parada e a Rúa Tabernas, 11; alí, ca mesma guía que nos amosa a casa de Emilia Pardo Bazán, visitamos a sede da Real Academia Galega, onde nos explican un pouco sobre os membros da asemblea, a fundación da mesma, o día das Letras Galegas, etc.; tamén temos acceso a súa biblioteca, aquí podemos atopar os primeiros dicionarios e libros en galego, como tamén a primeira edición de Cantares Gallegos de Rosalía de Castro.




Na miña opinión persoal, a guía explicouno de forma entretida e amena.

Logo dun descanso na praza Azcárraga, continuamos percorrendo diferentes puntos da cidade vella: Casa de Rosalía de Castro, de  Cornide, o Xardín de San Carlos, o Arquivo do reino de Galicia e a Fundación Luís Seoane. Para rematar a mañá, facemos un percorrido polos Xardíns de Méndez Núñez, observando as estatuas conmemorativas de Emilia Pardo Bazán, Curros Enríquez, Concepción Arenal, Manual Murguía, Eduardo Pondal, Valle-Inclán e Castelao.


Trás esta excursión, podemos apreciar máis o valor  e a importancia cultural da nosa cidade, xa que conten un anaco da historia do Rexurdimento da lingua galega, gracias ó que, aínda podemos gozar dun idioma propio e independente. Ademais, foi unha forma diferente e entretida de repasar o dado en clase.

Paula Rivas e Patricia Rajo.

6 de abr. de 2017

VISITA RAG-CMEPB

        Saímos ás 9:04 da mañá do instituto en dirección á Real Academia Galega e á casa-museo Emilia Pardo Bazán, situadas no mesmo edificio, na rúa Tabernas, 11, na Cidade Vella.
        A nosa primeira parada lévanos á rúa Fernández Latorre. Alí podemos ver dende unha posición moi boa a Fábrica de Tabacos da cidade da Coruña, atravesando a Praza da Palloza, a cal ten unha estatua adicada ás cigarreiras, as traballadoras da fábrica, quenes o facían baixo unhas condicións penosas. Continuamos o noso percorrido pola avenida de Linares Rivas, continuando polos Cantóns e ata chegar á Rúa Real, Nº36.. Neste edificio, no ano 1927, fundouse a Editorial Nós, por Ánxel Casal. Da imprenta dese edificio saíron publicacións de tal calidade como A Nosa Terra, o voceiro da xeración Nós; e a revista Nós, de vital importancia durante a primeira metade do século XX.
       Avanzando unha pouca máis chegamos á rúa Riego de Agua, onde sitúase, no número 38, a antiga Libraría Regional. Esta libraría foi levada por Uxío Carré Aldao, e nela sitúanse algunhas fazañas da Xeración Nós. Nela celebrábanse as reunións da Cova Céltica, un faladoiro onde os intelectuais desta xeración discutían sobre temas diversos, como política, filosofía, a sociedade e a lingua, etc... Neste faladoiro participaron ilustres coma Manuel Murguía, Eduardo Pondal, Manuel Lugrís Freire, Xosé Baldomir ou o propio Uxío Carré. Moitos destes autores fundaron as Irmandades da Fala, a maior sociedade de autores, filósofos, políticos e ideólogos galeguistas pola defensa, normalización e uso da lingua galega e os seus valores. Todos eles puxeron en conta as ideas que apareceron no Rexurdimento con moito éxito ata 1931, sendo nese ano cando disólvense para formar o Partido Galeguista.
         Continuando coa saída, proseguimos en dirección a María Pita, e continuamos pola cidade vella, subindo un par de rúas ata a rúa Tabernas 11, o noso destino, a actual sede da Real Academia Galega e da Casa-Museo Emilia Pardo Bazán. Nela recíbenos Manuel, quen diríxenos ao terceiro andar, onde atópase a bibloteca. Alí explícanos cando e por que celébrase o Día das Letras Galegas, e a quen se lle adicaban este ano 2017: a Carlos Casares. A súa incrible contribución ao idioma galego, as súas aportacións como prosista e a súa convicción para manter os valores nos que crían os membros das Irmandades, entre outros, foron os motivos polos que a Real Academia Galega decidiu adicarlle o Día das Letras este ano a Carlos Casares. Ademáis, a biblotecaria amosounos algúns libros moi especiais, entre os que podiamos atopar un libro da Idade Media ou unha primeira edición do libros de Rosalía de Castro máis afamado, Cantares Gallegos. Tras ter a oportunidade de admiralos, baixamos ao andar máis baixo, ao salón de asembleas da academia. Alí, Manuel explicounos a historia dos membros da asemblea, os seus presidentes, como se escolle a persoa á que se lle adican ás Letras cada ano... A Academia foi fundada en 1906, baixo a presidencia de Manuel Murguía, quen a embarca na súa época dourada, ata o 2 de febreiro de 1923.
          Tras esta curta visita, Manuel diríxenos á Casa-Museo de Emilia Pardo Bazán, situada no primeiro andar. O noso guía cóntanos toda a vida de Pardo Bazán. Dende a súa infancia, no seo dunha familia de alta sociedade, mostra un pensamento moi maduro, e dende moi curta idade intervén nos coloquios familiares. Sempre cun pensamento político moi forte, aos 16 anos casa cun home cunha ideoloxía política contraria. As súas obras son un reflexo da súa convicción política, Así, unha das súas novelas máis coñecidas, La Tribuna narra a vida das cigarreiras da Fábrica de Tabacos, as cales a propia Pardo Bazán puido ver traballando nas condicións infrahumanas nas que estaban. Un pouco apurados, rematamos a visita á RAG e á Casa-Museo.
          Tras saír, dirixímonos á Igrexa de Santiago, xusto a carón da RAG. Posteriormente, tivemos un receso dunha media hora na praza de Azcárraga antes de prosegui-lo noso camiño por diferentes puntos da Cidade Vella, como o Xardín de San Carlos, o arquivo do Reino de Galicia ou a Fundación Luís Seoane. De camiño xa de volta ao instituto, unha intensa choiva deixounos atrapados durante case 45 minutos. Finalmente antes de rematar a saída, fixemos unha parada nos Xardíns de Méndez Núñez para admirar algunhas estatuas e bustos, como a de Emilia Pardo Bazán ou o imponente monumento a Concepción Arenal.
          A nosa visita, aínda que longa, cansada e afectada pola choiva, serviunos para ampliar os nosos coñecementos sobre a RAG, Emilia Pardo Bazán, e tamén como medio para aprender máis sobre a nosa cidade, pois na miña experiencia persoal, nesta saída visitei e coñecín lugares que nunca vira da Coruña. Foi un gran estímulo.
 Estatua Emilia Pardo Bazán

12
34


 5 6 7

 8


1: Estatua Emilia Pardo Bazán
2: Fundación Luís Seoane
3: Xardín de San Carlos
4: Igrexa de Santiago
5: Estatua Concepción Arenal
6: Rúa Real
7: Interior da Casa-Museo Emilia Pardo Bazán
8: Fábrica de Tabacos

Tódalas imaxes en www.google.com/images

Feito por Guillerme López

19 de mar. de 2017

Recensión de A Memoria da Choiva

Resultado de imagen de a memoria da choivaAutor: Pedro Feijoo.
Título: A memoria da choiva.
Lugar de Edición: Vigo.
Editorial: Edición Xerais de Galicia.
Ano:2013.
Número de Páxinas: 469.
Prezo: 22,00 €.


    Nas primeiras páxinas pódese atopar unha dedicatoria do autor a certa persoa chamada Marta. Xusto despois desta dedicatoria aparecen tres fragmentos de obras doutros autores. O primeiro é un poema de Rosalía de Castro, incluído en Follas Novas, e que fala do tormento que está a sufrir no seu interior. O segundo é un fragmento de Botella ao mar, de Suso de Toro. Neste, o autor di que a xente relixiosa emprega a humilación como medio para obter a paz interior. O derradeiro texto é de Jeff Tweedy, da súa obra Jesus, e nel o autor expresa a sensación de tristura e opresión que sente. As tres transmiten amargura e sufrimento.

    Aquiles Vega, que é o protagonista da historia, é un xornalista caído en desgraza por un erro cometido. El investiga xunto a Sofía Deneb, unha coñecida profesora de univesidade, uns misteriosos asasinatos que parecen xirar ao redor da figura de Rosalía de Castro. As súas pescudas levaranos a percorrer diversos lugares de Galicia e a protagonizar situacións perigosas. A intuición de Aquiles levaraos ata Padrón, A Coruña, Vigo e Arteixo para investigar os acontecementos que rodearon a vida da familia de Rosalía. Ao mesmo tempo que pasan todas esas aventuras, Aquiles e Sofía van saíndo da soidade e illamento persoal no que estaban inmersos cada un deles.

     A novela está centrada na figura de Rosalía de Castro, a famosa poetisa galega que foi o eixe fundamental do Rexurdimento. A trama da obra vai relatando feitos da súa vida persoal e presentando fragmentos de Follas novas mesturados co desenvolvemento da historia. Isto permite aos lectores achegarse a Rosalía de Castro ao mesmo tempo que gozan dun relato de misterio e intriga.

     A historia engancha ao lector dende o primeiro momento e provoca que non se queira deixar de ler, xa que dende as primeiras páxinas do libro o autor sembra a dúbida sobre a verdadeira identidade do asasino e lévanos a sospeitar dun personaxe a outro. Pedro Feijoo dosifica a información que conducirá ao asasino e mantén a intriga ata o derradeiro capítulo.


Imagen relacionada
Fundación Rosalía de Castro.
 (xabean.blogspot.com)

Resultado de imagen de real academia galega edificio
Real Academia Galega.
(Pinterest)

Torres de Catoira
(Faros de Galicia - blogger)

Casa de Manuel Murguía en A Coruña.
(La Opinión A Coruña)
Gala Muguía de Castro.
(El País)
Resultado de imagen de rosalía de castro
Rosalía de Castro.
(Wikipedia)

A memoria da choiva

Autor: Pedro Feixoo
Título: A memoria da choiva
Publicación: 2013, Vigo pola editorial Xerais
Nº de páxinas: 468
Prezo: 22 euros

Ao principio da obra podemos atopar unhas citas de Rosalía de Castro, Suso de Toro e Jeff Tweedy. Posteriormente atopamos un prólogo escrito polo autor, no que nos conta que a súa nai ao arecer era unha santa pero ao final era xusto ao contrario. Esta obra trata de que Xosé Carneiro aparece co peito aberto no seu piso, o inspector Andrés Casapedra chama a Aquiles Vega o cal é un xornalista e asociase coa profesora Sofía Deneb. Chamanlles a atención a estes dous personaxes dous cousas en especial: a peza de ferro que tiña Xosé no corazón e a elevada violencia empregada neste acto. Pero, despois disto hai unha grande cadea de mortes. Aquiles e Sofía percorren moitas partes de Galicia en busca do asasino. Este libro relacionase coa materia debido a que contanos a vida de Rosalíade Castro e a que unha persoa que faise chamar Adriano manda correos electrónicos de versos de Rosalía a cal é considerada a autora máis importante da literatura galega. Este libro principalmente o que pode aportar aos alumnos é o interés pola cultura galega. 

Feito por: Alejandro Sanz

Recensión

Título: A memoria da choiva
Autor: Pedro Feijoo
Editorial: Xerais
Ano: 2013
Lugar de edición: Vigo
Nº de páxinas: 469

Prezo: 22 €

Ao inicio da novela, o autor fai unha dedicatoria, despois atopamos tres citas das obras de Rosalía de Castro, Suso de Toro e Jeff Tweedy. Na obra hai un prólogo, escrito polo autor, no que alguén narra a verdade sobre a súa nai, a cal todos pensaban que era unha santa, pero a realidade era totalmente a contraria.

A historia comeza en Santiago con Aquiles Vega, un xornalista de investigación o cal non pasa o seu mellor momento profesional por un artículo polémico de cando traballaba en El País. O seu amigo, o inspector Andrés Casapedra chámao para que o axude nun novo caso, o brutal asasinato do psicoanalista Xosé Carneiro, para que poda recuperar o seu prestixio como periodista. Seguindo a pista nuns versos de Rosalía, Aquiles asociase coa profesora de literatura Sofía Deneb. Un día despois da morte de Carneiro, otro asasinato igual de terríbel ten lugar e alguén co alias de Adriano comeza a mandar correos electrónicos con versos de Rosalía a distintas persoas que participan no caso. Aquiles, Sofía e os seus colaboradores teñen que atopar preto ao asasino antes de que mate outra vez e para elo ten que percorrer distintas partes de Galicia como Padrón ou A Coruña.

A obra ten relación coa materia de Lingua Galega e Literatura porque fala da vida de Rosalía de Castro, a máis importante poetisa galega, do seu marido, Manuel Murguía e o resto da súa familia. Tamén a obra fai moitísimas referencias e reflexións sobre os poemas da obra Follas Novas desta poetisa.

Este libro é unha forma moi entretída para os alumnos e outras persoas de aprender mais sobre Rosalía, e xa non só da súa obra, senón tamén da súa vida.

Resultado de imagen de a memoria da choiva pedro feijoo
Pedro Feijoo con A memoria da choiva
e a súa outra novela, Os fillos do mar
( Imaxe da Voz de Galicia )



Recensión: A memoria da choiva


Autor: Pedro Feijoo
Título: A memoria da choiva
Lugar de edición: Vigo
Editorial: Edicións Xerais de Galicia
Ano: 2013
Número de páxinas: 469
Prezo: 22 euros





Nada máis comezar a nosa lectura, podemos observar tres poemas: Silencio, de Rosalía de Castro; Botella ao mar, de Suso de Toro e Jesus, etc. de Jeff Tweedy. Estes fragmentos teñen algo en común, os tres tratan de forma taciturna e pesimista as culpas que arrasan ós seus autores, pois as describen como un tormento. 
Na seguinte páxina, atopamos un monólogo interior onde se conta a verdade sobre unha muller que parecía unha santa; segundo a súa filla, a santa era en realidade a desgraza feita carne. 

A historia desta obra acontece en Santiago de Compostela, unha cidade tranquila, onde as leas non vas máis aló da prostitución e o narcotráfico; todo cambia cando Aquiles Vega, un xornalista de investigación fracasado e autodestructivo, vese involucrado na investigación do cruel asasinato do autoproclamado psicanalista Xosé Carneiro; o cal, aparece co peito aberto e un cravo ferroviario incrustado no corazón. O noso protagonista cóntallo a súa nai para mantela ocupada da súa tolemia, esta dille que o cravo fai referencia ó poema Unha vez tiven un cravo de Rosalía de Castro. Por isto, o protagonista, á marxe da policía co obxectivo de recuperar a súa carreira xornalística, asóciase coa profesora Sofía Dereb, coñecida por recompilar a misteriosa biografía da autora do poema.


Así, os dous desprázanse por Galicia na procura de pistas para destapar a persoa agochada baixo o nome de Adriano, o asasino, o cal tamén expresa a súa mente perversa nalgúns capítulos.
Os escenarios son moi detallados e a novela está moi ben documentada, pódese aprender moito da misteriosa vida de Rosalía así como disfrutar dese toque persoal do autor, o aura de misterio e a beleza da narración e dos poemas. 
                                                    


A novela ten un certo vínculo coa materia de Lingua Galega e Literatura, pois a obra céntrase na vida dunha das figuras máis importantes do Romanticismo europeo, e así mesmo, a máis afamada poetisa galega; debido a isto, todos os libros de literatura galga escolares amosan vital importancia a súa obra. 

Ler A memoria da Choiva é unha forma diferente e entretida de aprender e comezar a interesarse polo poemario e vida de Rosalía. 



Recensión de "A memoria da choiva"

A memoria da choiva
Autor: Pedro Feijoo
Editorial: Xerais Narrativa
Ano: 2013
Lugar de edición: Vigo
Número de páxinas: 469
Prezo: 22€

Guía do lector:

A memoria da choiva comeza cunha pequena introducción cuhas citas de Rosalía de Castro, Suso de Toro e Jeff Tweedy; e unha páxina cun pequeno soliloquio dunha muller falando da súa nai á quen, ao parecer considéraselle unha santa, mentres que a súa filla afirma o contrario.

Pasando xa á obra en sí, o protagonista da novela é Aquiles Vega, un ex-xornalista de investigación  de El País que traballa nunha revista de ufoloxía mentres busca outros traballos de investigación. Todo comeza cando o seu amigo, o inspector Andrés Casaperda infórmalle de que un psicanalista chamado Xosé Carneiro foi brutalmente asasinado. Aquiles pídelle ao seu amigo que lle deixe participar na investigación, á marxe da policía, pois podería ser o caso que relanzase a súa carreira.Na súa labor de investigación, coñece a Sofía Deneb, unha profesora de filoloxía galega especializada en Rosalía, quen podería ter algunha relación co caso. Aquiles a máis Sofía alíanse, e a súa busca levarales a puntos moi diversos da xeograía de Galicia, como a Casa da Matanza, Vigo, Coruña...

Este libro relaciónase coa materia de Lingua Galega el Literatura en canto que a meirande parte do libro atópase nun contexto no que os poemas, a vida dos literatos e os seus temas xogan un papel moi importante dentro deste. Aínda así, a lectura do libro pode levar a lectores inexpertos a unha confusión sobre a vida dos autores como Manuel Murguía ou Rosalía de Castro, sendo esta moi alonxada da que se describe no libro. Malia iso é un excelenete estímulo para o estudo deles, pois axuda a ver estes autores dunha maneira máis alonxada do estudo normal e xeral da vida dos autores, o cal pode animar aos alumnos ó seu estudo.
Guillerme López

28 de nov. de 2016

Violencia de Xénero: Os seus Tipos

  A violencia de xénero é aquela que é exercida por parte dun individuo dun xénero ou sexo a outro do oposto, aínda que hai bastantes máis casos de violencia por parte do home cara á muller que ao revés. Esta violencia pódese presentar de diversas formas:

- Violencia física: Esta é a máis recoñecible, posto que pode deixar marcas no corpo da vítima, aínda que non ten por que deixar marcas para ser violencia física. Toda agresión que produza dor ou dano e todo intento de producilo é considerado violencia física.

Propiedade de "Tecnologías Digitales al Servicio de la Psicología Forense.
que vulnere a liberdade de sexualidade con calquera tipode contacto sexual.

- Violencia económica: Consiste en privar do diñeiro á vítima. Esto pódese presentar por medio da apropiación dos ingresos ou pola prohibición de gañar os propios cartos.

- Violencia patrimonial: Consiste en dificultar a supervivencia da vítima por medio da ocultación, destrución ou retención de bens (como o pasaporte, o DNI, a tarxeta de crédito...).

- Violencia psicolóxica: Consiste nunha agresión por medio de palabras, tendo estas a intención de danar emocionalmente á vítima, de baixar a súa autoestima ou de modificar as súas opinións. Ás veces, esta forma de violencia ten lugar sen que o agresor sexa consciente de que o está a facer. Nalgúns casos, pódese producir unha gran depresión que pode rematar co suicidio da vítima no peor dos casos.

- Violencia simbólica: Consiste en transmitir desigualdade 
ou dominación á vítima a través de mensaxes, iconos ou patróns estereotipadas.

Feito por Guillerme e Juan Carlos.

27 de nov. de 2016

A violencia de xénero

A violencia de xénero, ás veces, un tabú na nosa sociedade, algo que non queren que os cidadáns sepamos. A violencia de xénero está sendo un dos problemas máis graves para a poboación, a muller está moi indefensa frente ao home da casa. Unha lista de cinco razóns explica os por ques desta conmemoración desta homenaxe a todas as mulleres que sufriron tal violencia dun home, estas cinco razóns son:
                 1- É unha violación dos dereitos humanos.
                 2- É consecuencia da dicriminación que sofre, tanto nas leis como na práctica, e a persistencia de desigualdades por razón de xénero.
                 3- Afecta e impide o avance en moitas áreas, incluídas a erradicación da pobreza, a loita contra o VIH/SIDA e a paz e a seguridade.
                 4- A violencia contra as mulleres e as nenas pódese evitar. A prevención é posible e esencial.
                 5- Segue a ser unha pandemia global. Ata un 70% das mulleres sofren violencia na súa vida.

Hai casos nos que a violencia de xénero é dunha muller cara a un home, e iso si que a xente pásao por alto, a violencia da muller non parece importante, xa que se pensa que o home en xeral é máis forte.

DATOS:
- Ano 2015: 57 mulleres asesinadas.
- Ano 2014: 51 mulleres asasinadas e 40 nenos orfos.

Tamén hai casos de famosos que cometeron tal violencia cara á súa parella sentimental, estes famosos son:
- Johnny Depp e Amber Heard.
- Maradona e a súa parella, Rocío.
- Chris Brown.
Web da obtención de datos de mulleres asesinadas: www.elmundo.es › España e www.elmundo.es › Sociedad.
Web da obtención do maltrato de famosos ás suas parellas: http://www.peopleenespanol.com/gallery/famosos-estrellas-celebridades-violencia-domestica-genero-don-omar-ray-race-rihanna-chris-brown.



Feito por: Luis Frade e Antonio García

13 de nov. de 2016

Susana Martinez Conde

Susana Martinez Conde, nada o 1 de outubro de 1969 na Coruña, é unha científica dedicada á neuroloxía. É profesora de oftalmoloxía, neuroloxía, fisioloxía e farmacoloxía na Universidade Estatal de Nova York, na cal dirixe o laboratorio de neurociencia integrada. A súa labor de investigación relaciona perceptiva, cognitiva e neurociencia oftalmolóxica, pero é máis coñecida polos seus estudos a cerca das ilusións ópticas, os movementos oculares e a percepción.
A súa carreira comeza en 1992, cando se especializa en psicoloxía experimental na Universidade Complutense de Madrid. Obtén o doutorado en medicina e ciruxía polo programa de neurociencia na Universidade de Santiago de Compostela en 1996. Posteriormente, recibe a formación postdoutoral na Escola de Medicina de Harvard.
Alí convértese en profesora de neurobioloxía no ano 2001. Máis tarde, converterase en profesora de oftalmoloxía e directora do University College de Londres. Regresa a Estados Unidos no ano 2004 para ser profesora asistente no Instituto Neurolóxico Barrow, en Arizona. Non será ata o ano 2014 cando se traslada a Nova York para ser profesora de oftalmoloxía, neuroloxía e farmacoloxía en SUNY Downstate Medical Center, onde dirixe o laboratorio de neurociencia integrada.
Gran parte da súa investigación se centra na creación por parte do noso cerebro de ilusións ópticas. Martinez Conde estuda os efectos da atención na percepción visual e investigou a conexión entre o arte e a ciencia visual.
foto: diario abc

                                                   Ismael e Jorge