12/04/2018

Tres cogomelos perigosos en Galicia


Amanita phalloides: É o cogomelo que máis intoxicacións provoca, e as consecuencias da súa inxestión poden chegar a ser mortáis. Para os aficionados é relativamente fácil confundila cunha comestible rusula.
Os expertos apuntan que hai algúns cogomelos desta subespecie ''que se poden confundir con champiñóns''.










Amanita muscaria: A intoxicación por inxesta deste cogomelo tamén pode ser mortal. É probablemente o cogomelo máis fácil de identificar, xa que é a típica imaxe que se utiliza nas ilustracións dos contos ou dos debuxos animados; de feito é idéntica ás casas dos Pitufos.
Medra en bosques de frondosas e coníferas.










Lepiota brunneoincarnata: Outro dos cogomelos que pode poñer en perigo a vida de quen o come. 
Medra en sendas e bordes de camiños, aunque é poco frecuente.
Marisa Castro explica que tamén son tóxicas e moi perigosas as ''especies pequenas de lepiota'', que non alcanzan máis de catro ou cinco centímetros.











Fonte: http://www.elcorreogallego.es/santiago/ecg/galicia-crecen-diez-variedades-setas-pueden-ser-mortales/idEdicion-2006-10-20/idNoticia-95405/

10/04/2018

O FÍO VERMELLO.

O fío VERMELLO.

Os xaponeses teñen a crenza de que toda persoa ten un fío vermello atado no dedo máis pequeno da man, que conecta có dedo da persoa a que estamos predestinados. Este fío pódese tensar e enredar, pero nunca romper.
Esta lenda xorde cando se decobre que a arteria ulnar conecta o dedo pequeno máis ó corazón. 
Eu penso que non estamos predestinados ou predestinadas como tal a unha persona (no sentido figurado) senón que na nosa vida coñecemos a moitísima xente, e podemos ter química con varias. Non por coñecer a alguén co que conectamos significa que sexa a única persona coa que nos vaia a pasar iso.
Paréceme unha lenda curiosa pero que fai que nos cerremos a moitas persoas soamente por non ser "a nosa media laranxa".

→ A historia que soe contarse ós nenos e nenas é a seguinte:
Un emperador enterouse de que nunha das provincias do seu reino vivía unha meiga que tiña a capacidade de ver o final do fío vermello. O rei mandouna chamar e pedíulle que o guiase ata que se ramatara o fío. Cando chegaron o emperador non o cría: era un mercadillo e a meiga lavárano diante dunha muller que estaba vendendo cunha nena no regazo. O emperador, frustrado por crer á meiga, empurra á muller coa nena en brazos e esta dase un golpe. Anos despois, cando o rei quere buscar esposa, recoméndalle a filla cun xeneral moi coñecido. Esta moza resulta ser aquela nena que llevara un golpe na frente e quedáralle unha cicatriz.

E ti, cre-la lenda?


19/03/2018

      A arte de trobar de Santiago Lopo.
           Polos alumnos de 1° Bach «B»
   
   O que máis me gustou deste libro é o trato que fan das personaxes femininas. Trata desde moi preto a diferencia entre homes e mulleres e personaxes como Elvira son fortes, líderes e loitadores. É unha pena que teña final aberto, gustaríame continuar a historia máis alá das miñas fantasías, das do autor.
Marina A. L.
__________________________________________
   O libro é unha moi boa representación da época na que está ambientado. Ademais de adoitar un estilo narrativo ficticio, intercala os datos máis relevantes acerca do auxe da nosa literatura (os trobadores e as súas obras). Contén unha intriga que te engancha dende un principio. Moi bo.
Antía A. A.
__________________________________________
•Ten un final inesperado porque morre un dos personaxes principáis e iso causoume sorpresa.
•Gustoume a aparición dunha parte da historia de Galicia, tendo así un fin didáctico.
•Mostra compañías de teatro da época, o que é moi interesante, e crea un profundo contexto medieval.
Sofía C. P.
__________________________________________
  
__________________________________________
   Do libro A arte de trobar o aspecto que me parece máis salientábel é o papel da muller. Noutro tipo de novelas a muller desempeña papéis secundarios dentro da trama e é representada coma un ser débil que non se pode coidar por sí mismo, xa que necesita a supervisión dun home. Nesta novela o papel protagonista está personalizado na figura dunha muller. A protagonista deste libro é forte, loitadora e decidida, un exemplo disto sería o final, xa que podendo marchar acompañada doutros trobadores decide seguir ela o seu propio camiño.
Iria María F. S.
__________________________________________
   O libro pareceume moi interesante e as personaxes desenrolan un papel incrible. O libro gustoume debido a súa importancia e pareceume moi interesante de ler, recoméndoo a todo tipo de persoas.
Rodrigo García Blanco. 
__________________________________________
  Encantoume que a trama se desenvólva nun contexto (século XIII) aparentemente alleo á realidade histórica na que vivimos (século XXI), conta cunha gran axilidade narrativa que non estorba nada para que os personaxes podan ser descritos  completamente ó longo da historia e que o lector teña unha perfecta idea deles.
Gustoume tamén pola intriga que o autor consegue transmitir, como por exemplo na persecución de Elvira por parte de Guy de Lille, e na que se entrelazan distintos fíos narrativos  que deixa ó descuberto todas as cuestións descritas e moitas máis que teñen que ver co terreo emocional, máxico, etc...
Andrea G. C.
__________________________________________
   Gustoume por dúas razóns en concreto: a primeira pola aparición das mulleres, onde destaca Elvira, que é coma a líder da banda. Aínda que temos tamén a Martine, Delfina, María, etc.
Neste libro podemos atopar á muller no papel principal, e iso é novedoso e fantástico.
A outra razón, que non por iso menos importante, é o toque didáctico que ten o libro ó falar dunha parte da historia de Galicia.
Alba L. N..
__________________________________________
   Unha das cousas que fan tan especial á novela é a facilidade coa que o autor expresa esta historia medieval en distintas perspectivas, sen resultar pesado dada a brevidade dos capítulos e a axilidade que toma a trama.
Outra gran virtude desta obra é a importancia que teñen as mulleres, as verdadeiras protagonistas. Non só son personaxes ficticios, senón que tamén inclúe a imaxes femininas daquela época, entre famosos nomes masculinos dos que oímos falar nas aulas en canto a literatura galega medieval se refire.
María M.
__________________________________________
   No libro A arte de trobar, Lopo fai unha moi boa descrición da sociedade da época, describe a discriminación que se lle facía as mulleres no século XIII.
A diferencia doutros libros, neste as mulleres teñen un papel fundamental na  obra. Por exemplo, Elvira fai de líder do grupo das mulleres, e ten gran importancia no libro.
Gustoume porque ademais de darlle importancia ó papel feminino, trata unha parte da nosa cultura, como é o Camiño de Santiago.
Diego M. G.
__________________________________________
   A obra gustoume, xa que, polo menos na miña clase, nunca tiven a oportunidade de ler literatura medieval en galego.
Está documentada de maneira moi rigorosa e a obra constitúe un estupendo retrato da nosa historia nesa época.
Fidel M. M.

                                                            Balaena mysticetus
                                                                 -Balea boreal-


A balea de Groenlandia ou balea boreal é unha especie de cetáceo misticeto da familia Balaenidae.
É a única especie vivente do seu xénero. Posúe un corpo robusto, sin a presencia de aleta dorsal.
Habita augas áritcas e subárticas, a diferencia doutras baleas que migran.
Posúe unha enorme boca con multitute de barbas (600 aprox.) de 3 metros cada unha.

As baleas adultas chegan a unha lonxitude de 14 a 18 metros e un peso de 55 a 100 t. A cabeza ocupa 1/3 da lonxitude total do corpo, que é liso e redondeado, sin aletas, corcovas, crestas ou excrencias. Son de cor negro, gris ou parduzco, con manchas irregulares de cor branco na mandíbula inferior e as veces en torno á base da cola.

Os adultos teñen unha capa de 50 a 70 cm de graxa que permite que vivan nas frías augas do Ártico.
Pasan toda a súa vida no Ártico, na rexión circumpolar do norte, a miúdo en augas pouco profundas.

As súas migracións son curtas e realízanse en sentido contrario á fromación e movemento do xeo; ao norte no verán, ao sur en inverno.

Normalmente nadan lentamente na superficie coa boca aberta para filtrar o kril cos filamentos das súas barbas. Tamén se sirven doutros dous métodos para alimentarse; a alimentación en columna, que consiste en zambullirse a unha gran profundidade e logo ascender á superficie no mesmo lugar; e o rastreo do fango, polo que nadan en aguas pouco profundas mentres removen o fango do fondo mariño coas súas colas.

Nadan lentamente para evitar sobrecalentarse e carecen de aleta dorsal e aletas pectoráis grandes polo xeo.

As femias dan a luz a unha cría despóis dun período de xestación de 12 a 15 meses. Os recén nados miden de 4 a 5 metros e son amamantados por casi un ano.

Viven de 150 a 200 anos.

Durante as migracións forman grupos de máximo 14 individuos e nadan en forma de V.


Resultado de imagen de ballena borealEn color azul la distribución de la ballena de Groenlandia

18/03/2018

                                                                A falsa candorca
                                                                              -Pseudorca crassidens-


A falsa candorca ou candorca negra é unha especie de cetáceo odontoceo da familia Delphinidae. É a única especie do xénero pseudorca e non se recoñecen subespecies.
É un dos maiores membros da familia dos delfíns oceánicos (por debaixo da orca).

Lonxitude: Entre 3.7 e 5.5 metros.
Peso: Entre 1.2 e 2 t.
Ten un corpo delgado e unha aleta dorsal de 30 cm (aprox.).
Posúe unha cor uniforme que varía do gris escuro ao negro.

É un animal sociable que se agrupa en mandas de, habitualmente, varias decenas, podendo chegar a estar formadas por miles de individuos.

A súa alimentación componse principalmente de peixes e cefalópodos.

Onde habitan?
Distribución de la falsa orca

16/03/2018

Merlí

O seguinte diálogo entre un pai e o seu fillo é dunha serie catalana, Merlí é o seu título, ademáis do nome do protagonista (o pai).

Está moi recomendada. É unha personaxe disruptora; perturba a orde procedimental e mediocre do instituto público no que traballa no seu cargo de mestre de filosofía. Tamén comete erros e se arrisca por ser paixoal. En definitiva é moi humano.
Atoparedes personaxes encantadores da nosa idade, xa que a clase do protagonista é un primeiro de Bacharelato (16-18 anos). Veredes os seus problemas, revelados con moita naturalidade e sen ser arquetípicos, e o que son todos os riscos que axexan a un adolescente cando se achega a un mesmo.
Hay referencias cunha aplicación psicolóxica directa a través da filosofía, collido con pinzas polo carácter de Merlí, co cal non sempre estaremos dacordo ou non terá razón (volvemos a que é moi humano).

Agora si, o diálogo:

-Recoñece que es raro, complicado.

-‎Si, si, si... Son complicado. Pero máis o é o mundo no que vives, fillo. Todo está feito unha merda, pero non quero que caigas na desidia e mais no pesimismo. Quero que te impliques nas cousas, que sexas crítico có que che rodea. Sei que é un pau pensar nestas cousas, pero non creo que os adolescentes só pensedes no sexo e en estar bébedos. Tamén tedes medos, non? Queredes experimentar cousas novas pero estades acollonados. Sodes coma actores amateurs antes de saír o escenario por primeira vez.
Ai, non sei, mira, pode que che namores algún día e non sexas correspondido. Así é a vida. Non sempre agradas a quien che agrada. Si, tes un pai complicado e o que ti queiras, pero son o mellor profesor que terás e, co tempo, verás que teño razón.

Paciencia, xa sei que son difícil, pero terás que tomalo con filosofía.

07/03/2018

8 DE MARZO.

Por que o 8 de MARZO?

Hai dous motivos históricos que fixeron que o DÍA DA MULLER TRABALLADORA fose o que é hoxe en día.
O primeiro é que o oito de marzo do 1857 un grupo de mulleres que traballaban nunha fábrica textil, saíron á rúa a protestar polas pésimas condicións laborais.
E o segundo motivo polo cal conmemórase ese día é porque o 5 de marzo de 1908 as mulleres que traballaban noutra fábrica textil de Nova York, fixeron folga. As razóns polas cales o fixeron para ti e para min son básicas, pero naquela época as mulleres eran consideradas coma o peor da sociedades (ou case o peor) e non tiñan dereitos. Estas foron:  igualdade salarial; reducción da xornada laboral a dez horas diarias, posto que traballaban moitas máis cós homes; e unhas condicións de hixiene óptimas.
O dono da fábrica (si, era home), encerrounas nela, a pechou e provocou un incendio, quemándoas vivas.

Por que a cor MORADA?

A lenda di que cando as mulleres da fábrica de Nova York fixeron folga o 5 de marzo de 1908, estaban traballando con telas moradas e, ademáis, o fume que saía do edificio era morado.
Hai outras lendas ou hipóteses sobre esa cor, coma a das lentes moradas ou o que se di de que é a fusión do rosa e azul (enlace á información: https://www.estrelladigital.es/articulo/mundo/violeta-color-mujer/20160307124808275333.html ).

Por que é unha folga de traballo? Que significa?

Isto quere dicir que a folga, aínda que está convocada legalmente para homes e mulleres, só deben facela as mulleres. Por que? Pois porque o obxectivo é que se vexa todo o que as mulleres traballan, e traballamos, cada día tanto dentro coma fora da casa.
"Sen nós párase o mundo."

E a manifestación?

A manifestación si é completamente mixta, tanto homes coma mulleres poden ir a reivindicar a igualdade. Pero recorda, se es home e apoias o feminismo, non te poñas diante a liderar a manifestación, grita con todos e todas, pero a lideración da actividade é nosa. Por que? Pois porque ten que verse que:

1- As mulleres somos perfectamente capaces de levar a cabo unha manifestación e calquera cousa que nos propoñamos.
2- Ti non es o oprimido, es o opresor. Apoia a loita, pero non a lideres.

Por que fai falta o 8M?

Durante toda a humanidade, a muller estivo baixo as ordes dun home e sempre foi inferior a el. O por que é descoñecido. Pero siempre foi así. Desde o momento no cal a muller déuse conta de que o feito de que a tratasen de forma discriminatoria por nacer muller non estaba ben, a sociedade comenzou a buscar calquera excusa para os argumentos feministas.
Hoxe en día, úsase moito o termo «femimazi». É dicir, que encerramos a homes en campos de concentración e gaseámolos.
Desgrazadamente para moita xente esa definición e termo son reais. Para moitos, o feminismo é o contrario ó machismo.
Invítovos a que busquedes ambas definicións na RAG ou RAE.

Entón segue facendo falta loitar pola empoderación da muller e a igualdade entre sexos ou está todo arranxado?





21/02/2018

ISTO É PARA TI.

A ti, autor dos seus cabelos,
actriz dos seus xestos
e poeta dos seus beizos.

Non imaxino maior locura
ca da perderme entre os teus brazos,
nas túas apertas seguidas de miradas,
esas que te vacían por dentro y chéante de luz.

Regálame sonrisos,
curvas finas que me desencaixen, que me firan,
que me alegren y me fagan dibuxar grandes curvas cos meus beizos,
esos que morres por bicar, 
que morres por acariciar.

Quero que sexas a luz que me guíe cando esté perdida nun mar de bágoas,
como os faros guían ós barcos cando están perdidos entre as ONDAS.
E dame igual se a túa vida,
a miña,
ou as dúas,
son ONDAS de cinco metros de altura,
tempestades
ou tsunamis.

Despois da tormenta sempre chega a calma,
e eu quero disfrutar da miña calma contigo.

Resultado de imagen de mar vigo


Alba Lorenzo.













14/02/2018

ANTROIDO NO WIRTZ







 
              O pasado venres celebramos o Entroido Choqueiro Galáctico na biblioteca. A xentiña trouxo lambetadas propias destas datas e compartímolas. Aproveitamos tamén para facer unha sesión de fotos dos disfraces que podedes ver na pantalla da entrada pola rúa Caballeros (antiga Alcabaleiros)